9 Feb 2005

«Ισοπέδωση». Η νέα επανάσταση?




Το να κάνεις κάτι ή να μην το κάνεις και να κάνεις κάτι άλλο πόσο σε επηρεάζει?
Τι παρενέργειες έχει το κάθε τι που κάνουμε?
Ή δεν κάνουμε?
Ή πως το κάνουμε?
Αν αφήσω μουστάκι (π.χ.) σε τι θα με επηρεάσει?
Αν ξυρίσω το κεφάλι μου? (χε χε)
Αν κόψω το τσιγάρο?
Αν χτυπήσω κάπου?
Πόσο θα με επηρεάσουν όλα αυτά?
Και πάμε στα πιο δύσκολα
Αν, ας πούμε βάψω τα χείλη μου?
Θα έχει αυτό επιπτώσεις σε μένα?
Αν βάψω τα μαλλιά μου?
Αν φορέσω στηθόθεσμο?
Τι λέτε εσείς? θα με επηρεάσει ή όχι? Θα είμαι ο ίδιος ή θα έχω αλλάξει?
Αν κάνω καμάκι σε αγόρια? Αν μ άρεσε να μου κάνουν αυτά καμάκι?
Αν κάθε μήνα έχω περίοδο?
Αν αντί για αυτό που έχω είχα το άλλο? (μιλάω ακριβώς για αυτό)
Αν αντί να μου σηκωνόταν μου έκανε κάτι άλλο? (μου υγραινόταν)
Θα με επηρέαζε αυτό? θα ήμουν τελείως διαφορετικός άνθρωπος?
Ε! ΝΑΙ. ΘΑ ΗΜΟΥΝ.
Όλα θα τα έβλεπα από διαφορετική οπτική γωνία.
Τουλάχιστον.
Διαφορετικά συναισθήματα, διαφορετικά θέλω, διαφορετικοί στόχοι, διαφορετικά όλα.
Θα ήμουν γυναίκα. Και θα ήμουν τελείως διαφορετικός άνθρωπος.
Καταλαβαίνω να έχουμε διαφορές, καταλαβαίνω να διαφωνούμε, καταλαβαίνω να είμαστε απέναντι και να ψάχνουμε να αλληλοσυμπληρωθούμε.
Ένα δεν μπορώ να καταλάβω.
ΠΩΣ ΔΙΑΟΛΟ συμφωνούμε.
Στο μόνο που μπορούμε να συμφωνήσουμε είναι στη διαφορετικότητά μας.
Στο μόνο που μπορούμε να συμφωνούμε είναι στο ότι διαφωνούμε αλλά αυτό είναι φυσικό.
Λάδι εγώ, ξύδι εσύ, και φτιάχνουμε ξυδόλαδο.
Άσπρο εγώ, μαύρο εσύ (ή αντίθετα) και να το γκρι.
Αυτό όμως που βλέπω, ειδικά εδώ μέσα, είναι να συμφωνούμε σε όλα με τις γυναίκες.
Ή σχεδόν σε όλα.
Και δεν μπορώ να καταλάβω.
ΠΩΣ ΔΙΑΟΛΟ γίνεται αυτό. Πως διάολο συμφωνούμε?
Δέστε σε όλα σχεδόν τα ποστ.
Ακόμα και σε καθαρά γυναικεία θέματα, συμφωνούν και επαυξάνουν οι άντρες!
Ακόμα και σε ένα θέμα που τέθηκε και αφορούσε την «περίοδο»
Πως μπήκαν άντρες και σχολίασαν? Και συμφώνησαν κι όλας με όλα. Ακόμα και με τις ταραχές του κοριτσιού που του ήρθε περίοδος.
Μπήκα και γω και έκανα σχόλιο για την αφήγηση που ήταν άψογη.
Αλλά αλλού είναι το θέμα, δεν θέλω να πω ότι εγώ είμαι έξυπνος ή ο άλλος είναι κουτός. Για μένα βασικά προβληματίζομαι.
Πιστεύω πως είμαστε σε μεγάλη πλάνη.
Πιστεύω πως ζούμε μια περίεργη εποχή. Στην εποχή της ισοπέδωσης.
Σε όλα τα επίπεδα.
Ακόμα και στη διαφορετικότητα. Ακόμα και στη φυσική διαφορετικότητα. Γιατί οι άλλες έχουν εκλείψει προ πολλού.
Τρομάζω.
Τα βλέπω αυτά και τρομάζω πολύ.
Σκέφτομαι αύριο, μετά από 50 χρόνια γιατί πράμα θα μας κατηγορούν οι επόμενες γενιές?
Μήπως κάνουμε την επανάσταση της ισοπέδωσης χωρίς να το καταλάβουμε? (Αν θες, της διαφορετικότητας)
Εκείνο που με τρομάζει είναι πως θα αντιδράσει η φύση. πως θα συμπεριφερθεί.
Δεν βγάζω άκρη, πάω να αράξω.

araxtos ισωπεδομένος

2 comments:

bizwriter said...

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν μόνοι είναι φυσικό να θέλουν να είναι αρεστοί στους υπόλοιπους, ώστε οι τελευταίοι να τους συμπαθούν, κι έτσι να νιώθουν λιγότερο μόνοι -δυστυχώς.

araxtos said...

Saki, έπιασες την "καρδιά" του θέματος.
Και έδωσες και μια εξήγηση πολύ σωστή.
Συμφωνώ και επ αυξάνω.
Δεν ζητάμε απλώς την «επιβεβαίωση» την εκλιπαρούμε. Την ζητιανεύουμε.
Αλλά πιστεύω πως υπάρχει και κάτι άλλο.
Και αυτό το άλλο είναι η διάθεση «ταύτισης» με το άλλο φύλο. Και απ τα δύο μέρη.
Εγώ το βλέπω από τη μεριά του άντρα και αυτό με απασχολεί (προς το παρόν).
Οι σχέσεις (των δύο φύλων) έχουν γίνει πολύ «φιλικές» (αποτέλεσμα της ταύτισης)
Νομίζω πως είναι καιρός να επαναπροσδιοριστούν.
Όσο για αυτό που λες είναι μια σημαντική πλευρά αλλά που θα βγει?
Η μοναξιά (μέσα μας) είναι πρόβλημα των καιρών που ζούμε και στο μέλλον –απ ότι δείχνει- θα είναι πιο έντονη.
Να βρούμε καμιά λύση? μπα, είναι αδύνατο. Το ξέρουμε όλοι γιατί το νοιώθουμε στο πετσί μας.
Έχω την εντύπωση πάντως ότι όλα ξεκινάνε από την ταχύτητα της εποχής μας και δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με τους άλλους
όπως και οι «άλλοι» για μας.
Ξέρουμε ότι όποιος «πέφτει» τον πατάνε οι υπόλοιποι για να περάσουν και δεν θέλουμε να «πέσουμε».
Αν βοηθήσεις κάποιον να σηκωθεί το αποτέλεσμα θα είναι να πέσεις και συ ...οπότε...
«Ο σώζων εαυτόν...σωθήτω...» ...αλλά έτσι δεν σώζεται κανένας.

araxtos