4 Feb 2005

Περί αγάπης ο λόγος




Πάρτε το χαμπάρι...
Οι γυναίκες φοβούνται......αλλά δεν αγαπάνε
Οι γυναίκες ζηλεύουν.......αλλά δεν αγαπάνε
Οι γυναίκες γουστάρουν.....αλλά δεν αγαπάνε
Οι γυναίκες κοντράρουν.....αλλά δεν αγαπάνε
Οι γυναίκες μισούνε........αλλά δεν αγαπάνε
Οι γυναίκες δεν αγαπάνε
Πάρτε το χαμπάρι
Η αγάπη που λέγαμε είναι εφεύρεση δική μας
Γιατί είμαστε κουτοί
Γιατί είμαστε βλάκες
Γιατί είμαστε ηλίθιοι
Γιατί είμαστε...άστα να πάνε.
Πάρτε το χαμπάρι

araxtos ξέρει

7 comments:

evee said...

araxe ligaki...:)

to exeis anagi mou fenetai

araxtos said...

Ναι, έχεις δίκιο έτσι πρέπει να είναι...
Αυτό προσπαθώ να πω και γω...
Το έχω ανάγκη, το έχουμε ανάγκη...
Γι αυτό το εφεύραμε.
Αλλά ξεχάσαμε τον...ξενοδόχο!
Ξέρω όμως και το γιατί...
Γιατί οι γυναίκες δεν αγαπάνε...
Θες να το πω?
Θα μου την πέσουν όλα τα φεμινιστικά κινήματα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος...
Αλλά αν επιμένεις θα το πω, μια και δεν φοβάμαι τίποτα...
Τι έχω να χάσω!

:)

araxtos ατρόμητος

arkoudos said...

Οι γυναίκες δεν αγαπάνε... Ας πούμε (για μια στιγμή) οτι έχεις δίκιο.

Οι άντρες αγαπάνε; Ποια η διαφορά;


Γιατί να μην βγει μία γυναίκα να πει "Οι άντρες φοβούνται, οι άντρες ζηλεύουν, οι άντρες γουστάρουν, οι άντρες κοντράρουν, οι άντρες μισούνε........αλλά δεν αγαπάνε";


Ποια η διαφορά;

araxtos said...

Υποπτεύομαι ότι...
Μέχρι τα 30 δεν χρειάζεται να αγαπήσουν...
Μετά είναι αργά!

araxtos

occhiata said...

Αραχτέ..θα διαφωνήσω!! Ως γυναίκα..αγαπώ!
Τώρα αν το αντίθετο φύλο δεν καταλαβαίνει τον τρόπο..δεν μπορεί..θα υπάρχει κάποια λύση!!

Υ.Γ. Έκανε τίποτα η μούσα...να εκνευριστώ???

araxtos said...

Μου υποσχότανε λαγούς με πετραχήλια
πως με αγάπαγε μου έλεγε πολύ
όταν τα άνοιγε τα δυο γλυκά της χείλια
φενότανε σαν νάτανε η πιο καλή

Ο araxtos δεν θέλει υποσχέσεις
θέλει τα πράγματα να είναι σοβαρά
πάντα όταν συνάπτει σχέσεις
και να ακούει λόγια καθαρά

Και κει τα πήρα
άντε να χαθείς χαμένη
καθότι έχουμε και παρελθόν και πείρα
άλλη αγάπη κάπου θα με περιμένει

Είναι κι αλλού πορτοκαλιές
που κάνουν πορτοκάλια
ένα σορό υπάρχουν κοπελιές
που μου την πέφτουνε με χίλια παρακάλια

Και occhiata μου αν έχει το Θεό της
(τι είπα πάλι σε τόσο χαλεπούς καιρούς)
δεν ξέρει καν πιο είναι το καλό της
με araxto δεν θάχε βροχερούς καιρούς

Με araxto θα πέρναγε ωραία
και ποιήματα θα άκουγε καλά
κάθε βραδάκι που θα με είχε για παρέα
θα τη ζηλεύαν κοριτσόπουλα πολλά

Μα για αγάπη ήθελα να πω
δεν αγαπάνε και με στοίχημα στο λέω
μονάχα έναν έχουν στο μυαλό σκοπό
να περπατάνε με βήμα φευγαλέο

Θέλουν τον άντρα σαν τσιχλάκι να μασάνε
να κάνουν φούσκες που να σκάνε δυνατά
μα δεν σκαμπάζουνε τα τέσσερα που πάνε
ο araxtos δεν τρώει απ αυτά

Είναι αντράκι απ τα λίγα που υπάρχουν
και δεν σηκώνει ούτε μύγα στο σπαθί
θα πρέπει τα μικρά να μάθουν
χαλάει το σύμπαν όπου κι αν βρεθεί

Χαλάει ο κόσμος σου λέω όπου πάει
κλείνουν τους δρόμους τα περιπολικά
γιατί γνωρίζει πως αυτός να αγαπάει
και τα φιλιά του σαν τη ζάχαρη γλυκά

araxtos με ζάχαρη και μέλι

George said...

Αγαπάνε, και μάλιστα πολλές φορές τόσο πολύ που δεν μπορείς να το αντέξεις...

Άλλωστε, το ίδιο μπορούν να πούν και οι γυναίκες για τους άνδρες...
Αλλά και οι άνδρες αγαπάνε...

Το ζήτημα δεν είναι να καταλάβουμε ποιός αγαπάει ποιόν, αλλά το ποιός αφήνει ποιόν να αγαπήσει...

Χωρίς όρους...