9 May 2006

Οι Σκιές

.

-Χουχού? τι έπαθες? ..ρε παιδιά...τι έπαθε η Χουχού?
-Χουχού....Χουχού...μας ακούς?
-Κάτσε να της ρίξω 2 σφαλιάρες....φλαπςςςς....φλαπςςςς
-Σιγά ρε Ταρζάν, πως τη βαράς έτσι......
-Ε, Χουχού...είσαι καλά τώρα?
-Κ...κα....καλ.α...είμαι.....που βρίσκομαι?
-Εδώ είσαι Χουχού μου, στη ζούγκλα...δεν τον βλέπεις τον Ταρζάν, τον Ποκοπίκο...εμένα...με γνωρίζεις Χουχού μου? η Τζέην είμαι....
-Ο Ποκοπίκο....που είναι ο Ποκοπίκο?
-Εδώ είμαι Χουχού...
-Ποκοπίκο, είσαι καλά? έβλεπα ένα άσχημο όνειρο...όσο μίλαγες και μας έλεγες για το ζητιάνο.....δεν κατάλαβα για πότε κοιμήθηκα Ποκοπίκο μου και...ένα όνειρο...τι όνειρο.... εφιάλτη είδα...
-Τι είδες Χουχού? θέλεις να μας το πεις?
-Φέρτε μου λίγο νερό κάποιος...πω πω πω...ακόμα τρελαμένη είμαι...μα ήταν όνειρο αυτό? Σαν αλήθεια ήτανε...τι σαν αλήθεια λέω...ποιο πολύ αλήθεια και από αλήθεια...αλήθεια σας λέω...ποιο πολύ αλήθεια από αλήθεια...
-Αλήθεια Χουχού μου? Τρόμαξες πολύ?
-Πολύ Τζέην...πάρα πολύ...όλες οι αισθήσεις μου ζούσαν αυτό τον εφιάλτη.
-Πάρε το νερό, πιές και πες....
-Παιδιά....πω πω πω ανατριχιάζω που το σκέφτομαι...παιδιά..είχαν πιάσει τον Ποκοπίκο και τον σταύρωναν!!!
-!!!
-!!!
-!!!
-Πάνω στο δέντρο που είναι πίσω από τη σπηλιά, στον μεγάλο κήπο. Εκεί, είχαν κόψει το δέντρο σε σχήμα σταυρού και είχαν σταυρώσει τον Ποκοπίκο.
-Με καρφιά?
-Με καρφιά μεγάλα και γω πήγα να τον κατεβάσω αλλά αυτός μου λέει...
«Άσε με Χουχού, ποιος σου είπε να με κατεβάσεις»?
«Κανένας Ποκοπίκο μου...μόνη μου το σκέφτηκα...»
«Κανένας δεν σκέφτεται μόνος του Χουχού, όλοι παίρνουμε εντολές από κάποιον, εσένα ποιος σου έδωσε την εντολή»?...

-Και σένα ποιος σου έδωσε την εντολή Χουχού μου?
-Κανένας Τζέην...μόνη μου το σκέφτηκα....α....τρελαθήκατε όλοι?»
-Τελικά ποιος τον είχε κρεμάσει?
-Δεν το είδα στο όνειρο, δεν το είδα από την αρχή, μου έλειπε αυτό το κομμάτι και την ώρα που με ξυπνήσατε προσπαθούσα να το δω πάλι από την αρχή για να δω το κομμάτι που μου έλειπε. Είδα μόνο κάτι σκιές που φεύγαν. Αφού σταύρωσαν και κάρφωσαν τον Ποκοπίκο, έφευγαν προς το ποτάμι...και ένας μάλιστα κάτι έλεγε στον άλλον που ...τώρα που το σκέφτομαι ....θυμάμαι τι έλεγε...
-Τι έλεγε Χουχού?
-Έλεγε... «καλά σου είπα εγώ να τον χώσουμε βαθιά στο χώμα μην την πατήσουμε σαν τον άλλον...»
-Ποιον άλλον εννοούσαν?
-Εγώ κατάλαβα ποιον εννοούσαν, λες και ήταν το ίδιο ακριβώς. Η σταύρωση του άλλου και η σταύρωση του Ποκοπίκο....ίδια συναισθήματα είχα αλλά ποιο ζωντανά από την περίπτωση του άλλου που άκουσα πρώτη φορά πριν χρόνια. Ποιο ζωντανά, γιατί συμμετείχα και γω σε αυτή την ιστορία...
-Στον ύπνο σου...
-Ναι, αλλά σας είπα...το όνειρο ήταν ποιο ζωντανό από εσάς που βλέπω μπροστά μου...
-Και μετά...τι έκανες?
-Αφού δεν με άφηνε να τον κατεβάσω...τι να έκανα και γω...πήγα στη σπηλιά και πήρα μια πετσέτα με νερό να του καθαρίσω το πρόσωπο....Ξαφνικά...
-Ξαφνικά τι?
-Σκάσε ρε Τζέην να μας πει... μην τη διακόπτεις....
-Ξαφνικά...ο ουρανός σκοτείνιασε....αστραπές βροντές....έτρεξα στον Ποκοπίκο, το είχα ξαναδεί το έργο με τον άλλον και κατάλαβα...αυτό πρέπει να ήταν το τέλος...

-Χουχού, μην κλαίς
-Χουχού ηρέμησε, εδώ είναι ο Ποκοπίκο δεν τον βλέπεις?
-Χουχού....εδώ είμαι ζωντανός...όνειρο ήταν.....
-Παιδιά δεν ξέρω...κι αν αυτό ήταν αλήθεια? και αυτά που μου λέτε τώρα είναι όνειρο?...
Δεν ξέρω ποιο είναι το όνειρο και ποιο η αλήθεια...πάντως για μένα αλήθεια ήταν αυτό που είδα...και αν θέλετε ρωτήστε κάθε κομμάτι από το σώμα μου, κάθε εκατοστό από το δέρμα μου που ζούσε μαζί μου αυτόν τον εφιάλτη.
Ξέρετε τι πα να πει να δω τον Ποκοπίκο κρεμασμένο ξαφνικά? Ο ουρανός να ρίχνει τ άντερά του...και γω μόνη μου μέσα στο δάσος? μέσα σε όλη την ζούγκλα? μέσα σε όλη τη γή? μέσα σε όλο τον κόσμο? μόνη μου, με τον Ποκοπίκο κρεμασμένο....
-Καλά Χουχού μου....εμείς που είμαστε?
-Εσείς....ΑΑΑΑΑΑΑΑ.....εσείς είσαστε....μαζί με τις Σκιέςςςς.......ωωωωω......σας είδα!!! σας είδα!!! ΣΑΣ ΕΙΔΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

-Παιδιά τι έπαθε πάλι......έπεσε λιπόθυμη....






Συνεχίζεται ...στο μέλλον

5 comments:

Silent Altitude said...

καλησπέρα.

Καλά μιλάμε για απίστευτη τροπή των γεγονότων. Η ιστορία απόκτα πολύ ενδιαφέρον.

ViSta said...

Aραχτέ πρώτα από όλα εύχομαι να είσαι καλά:-)

Η ιστορία παίρνει πολύ ενδιάφερουσες διαστάσεις και αρχίζει να θυμίζει the twilight zone. Tις έβλεπες τις εκπομπές σε στιλ Hitschkock?

ellinida said...

Αρον άρον σταύρωσον αυτόν !
Καλά πλάκα κάνω και το ξέρεις .
Να μαζευτούμε οι φαν του αραχτού να διώξουμε τις σκιές .
Καλημέρα σου .

Mikrouli said...

Καλημέρα από το παρελθόν!
(και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...)
;ο)

araxtos said...

sil, καλημερούδια,
Προβλέπεται να γίνει χαμός...αλλά απαγορεύεται να μιλήσει ο Ποκοπίκο

Vista, εμένα (και) Καζαντζάκη μου θυμίζει...να δούμε και τη συνέχεια...Ναι, την έβλεπα τη ζώνη του λυκόφωτος....πολύ ωραία σειρά.
Την καλημέρα μου.

ell, οι σκιές δεν φεύγουν εύκολα...
Καλημέρα.

μικρουλι, Καλημέρα από το παρελθόν του μέλλοντος!