25 Jul 2006

Τα ελαττώματα

.


Μετά χαράς θα έλεγα τα ελαττώματα σε έναν που δεν χωνεύω.
Αυτό κάνω άλλωστε όταν μαλώνω μαζί του.
Φανταστείτε να με ρώταγε κι όλας...
-Αραχτέ, πες μου σε παρακαλώ τα ελαττώματά μου...
Χαράς ευαγγέλια...
Θα του/της αράδιαζα καμιά εκατοστή έτσι για πλάκα.

Σε κάποιον που αγαπάς όμως?
Πόσο δυσκολεύεσαι?
Εσένα ρωτάω που με διαβάζεις τώρα, μην περιμένεις να σου πω εγώ.

Εγώ δυσκολεύτηκα. Προσπάθησα να βρω. Βρήκα κάποια και τα είπα.
Έπρεπε δεν έπρεπε εγώ τα είπα.
Και όχι μόνο τα είπα όπως θα τα έλεγα και στον εχθρό, αλλά τους έβαλα και επιχειρήματα.
Λέω, επειδή δεν θα με πιστέψει και θα νομίζει ότι κάνω πλακίτσα, άσε να τα «δέσουμε» κι όλας με επιχειρήματα!

Που τα βρήκα?
Όταν ψάχνεις βρίσκεις.
Ελαττώματα...όσα θες...
Έλα όμως που ήταν αυτά που μ άρεσαν στο άτομο!
Με αυτά την είχα «βρει» μαζί του.
Τώρα?
Αν με πιστέψει και προσπαθήσει να αλλάξει?
Τι θα αγαπάω εγώ?

Μπερδεύτηκα.

Αν μπορεί κάποιος να με βοηθήσει...
Τα λέμε ή δεν τα λέμε τα ελαττώματα των φίλων? Και αν τα πούμε και τα αλλάξει...τι φίλος θα είναι πλέον? αν τον αγαπάς μ αυτά? έτσι όπως είναι?

Μην τα βλέπετε όλα εύκολα, είναι δύσκολο το θέμα.



araxtos ελαττωματικός 100%

Απαγορεύονται οι απαντήσεις που θα περιέχουν αυτές τις φράσεις:
«Να τα πεις, καλό θα του/ς κάνεις»
«Να είσαι ειλικρινής μαζί τους»
«Σιγά το πρόβλημα»
«Εγώ δεν έχω πρόβλημα να μου τα πει»
«Αγάπα το φίλο σου με τα ελαττώματά του» γιατί το είπα εγώ!

3 comments:

ViSta said...

Aλήθεια πιστεύεις, πως αν πεις τα ελαττώματα, ο άλλος θα αλλάξει; Και αν τελικά αυτά τα ελαττώματα είναι αυτά που αγαπάς και αυτά που κάνουν την προσωπικότητα του άλλου, πέστο του/της και αυτό....
Γιατί να το κρατάς για τον εαυτό σου και για το blog και να μην το ξέρει εκείνος/εκείνη που τον αφορά άμμεσα;
Τα φιλιά και την ευχή μου για όλους μας...
μακάρι να μπορούμε πάντα να μιλάμε μεταξύ μας. Έτσι γνωριζόμαστε καλύτερα και μπορούμε γρηγορότερα να λύσουμε παρεξηγήσεις...

Ξανά μανά φιλάκια και την καλημέρα μου :-)

€lisavet said...

Πολλοί άνθρωποι, κυρίως γυναίκες θα έλεγα, θεωρούν κατόρθωμα ν'αλλάξουν το σύντροφο τους, να τον φέρουν στα μέτρα τους, να τον κάνουν άνθρωπο. Mόλις γίνει αυτό, ξαφνικά τους μοιάζει πολύ βαρετός και πάνε γι'άλλα.
Κατά τη γνώμη μου, σε μία σχέση οποιουδήποτε είδους, πρέπει οι χαρακτήρες να μένουν ακέραιοι κι απλά να υπάρχουν μικρές αμοιβαίες υποχωρήσεις.
Όταν ο φίλος/η μου ρωτήσει τη γνώμη μου για κάτι, θα του πω πως το βλέπω το θέμα. Ή αν κάνει κάτι που με ενοχλεί, θα του μιλήσω και χωρίς να με ρωτήσει. Σε περίπτωση όμως που πρόκειται για κάτι όχι και τόσο σημαντικό. Διότι αν οι διαφορές μας είναι θεμελιώδεις και με δυσαρεστούν τα πάντα, τι δουλειά έχω μ'αυτό τον άνθρωπο;
Αν μ'αυτό που ακούσει παρεξηγηθεί, θα είναι χαζός γιατί οι προθέσεις μου ήταν καλές.
Αν τηρήσει κατά γράμμα αυτό που θα του πω, ναι μεν θα δείξει πως σέβεται τη γνώμη μου αλλά και πάλι θα είναι χαζός, γιατί σημαίνει πως δεν το πέρασε απ'τα δικά του φίλτρα, τη δική του κρίση.
Γενικώς, όποτε μας ρωτάνε, λέμε τη γνώμη μας με επιφυλάξεις, διότι δεν έχουμε το αλάθητο& αν δε θέλουμε ν'αλλάξει κάποιο "ελάττωμα" του, κάνουμε ενίοτε και την πάπια. :P

araxtos said...

Vista, Ζεστά φιλάκια από τη ζεστή Αθήνα

Elisavet, σωστά τα λες (όπως πάντα):)