5 Jun 2007

Μη μιλάς

Μη μιλάς
καλύτερα μη λες τίποτα
λόγια ανείπωτα
άλλοι για σένανε θα πουν

Μην αφήνεις
την ψυχή σου έρμαιο των άλλων
των φίλων των μεγάλων
πως θα σε βλάψουνε κοιτούν

Στη σιωπή
θα βρεις το νόημα που θες
τα λάθη που έκανες εχθές
στα ξεχασμένα γράψε

Κι όταν οι πίκρες
σαν τη βροχή σε πλημμυρίζουν
και την καρδιά σου βασανίζουν
μονάχος κλάψε

Ήρθε η ώρα
να μάθεις πόσο εσύ αξίζεις
τον εαυτό σου να υποστηρίζεις
στους κλέφτες και στους πονηρούς

Πρέπει να μάθεις
ότι σου φέρει η ζωή σου ζήσε
έτσι κι αλλιώς μονάχος είσαι
σε όλους τους καιρούς






araxtos & σιωπή

3 comments:

ViSta said...

...Πρέπει να μάθεις
ότι σου φέρει η ζωή σου ζήσε
έτσι κι αλλιώς μονάχος είσαι
σε όλους τους καιρούς...

... πιστή στον τίτλο του ποστ, δε μιλώ, αλλά γράφω πως είμαι σύμφωνη με τις παραπάνω γραμμές.
Καλησπέρα Αραχτέ μας.

araxtos said...

"Κι όταν οι πίκρες
σαν τη βροχή σε πλημμυρίζουν
και την καρδιά σου βασανίζουν
μονάχος κλάψε"


Γεια σου ρε vista!

(μη μου πεις πάλι αν έχω καμιά στεναχώρια....ένας απλός (και μόνος) ποιητής είμαι!

ViSta said...

Δεν σε ρωτώ... την στεναχώρια την είχα εγώ... και τότε είμαι πιο ευαίσθητη για τους στίχους ενός απλού και μόνου ποιητή...

(πώς λέμε, ενός απλού και μόνου cowboy;-)