8 May 2008

Είναι ο θάνατος...

Είναι ο θάνατος
πάντα αθάνατος
και μοχθηρός

δεν έχει οίκτο
είναι απάνθρωπος
πολύ σκληρός

όταν χτυπάει
δεν σε ρωτάει
αν αγαπάς

αν κλαις τις νύχτες
μαζί με φίλους
ή τραγουδάς

αν έχεις λόγους
να θες να ζήσεις
λίγο ακόμα

δεν σε ρωτάει
αν είσαι έτοιμος
να μπεις στο χώμα

δεν λέει πότε
ούτε το πως
αυτό θα γίνει

μία παράταση
μιά προθεσμία
ποτέ δεν δίνει

είναι ο θάνατος
πάντα αθάνατος
και βλοσυρός

δεν έχει οίκτο
είναι απάνθρωπος
πολύ σκληρός

***

Είναι ο θάνατος
που δίνει τέλος
σε μιά ζωή

σε μιά ψευδαίσθηση
μέσα στο χρόνο
σε μια πνοή

ένα παράπονο
χωρίς αιτία
δίχως σκοπό

σαν ένα όνειρο
που το νομίζουμε
αληθινό

σε μιά παράλογη
αδυναμία
της φυσικής

ψέμα απίθανο
πέραν ορίων
της λογικής

είναι ο θάνατος
που δίνει τέλος
στο ψέμα αυτό

λέει σε όλους μας
ποιο ειν αλήθεια
και ποιο σωστό.









araxtos & ποίηση

5 comments:

ViSta said...

σωστό, αν και αλλιώς θα το θέλαμε, έτσι είναι...

konstantinos said...

ωραίος!
αν και καθήμενος (αραχτός), ορθώς εμίλησες!

Greg said...

Επανήλθες! (ως ποιητής)

Πολύ καλό! Με πολύ πάθος!
(που έλεγε και ο Φέρμας στην ταινία Πεθερόπληκτος για τους στίχους του Γκιωνάκη)

Πάντα μου άρεσαν οι στίχοι σου.

araxtos said...

ωωω...
πως να σας ευχαριστήσω....

με μιά καλησπέρα, ίσως...

Anonymous said...

θάνατος...δεν τον χωράει ο νους μου.
Των άλλων ανθρώπων τον θάνατο τον δέχομαι. Με λύπη φυσικά αλλα τον δέχομαι.

Τον δικό μου δεν μπορώ να τον φανταστώ!!! Οποτε προσπαθώ να τον σκεφτώ σοβαρα, όποτε προσπαθώ να εμβαθύνω στην στιγμή που θα μου συμβεί, όποτε πραγματικά και ουσιαστικά μπαίνω στο πετσί της στιγμής...μου έρχεται ζαλάδα. Κυριολεκτικά. μαυρίζουν όλα.

Ποτέ δεν κατάφερα να σκεφτώ τον θάνατό μου περισσότερο απο ελάχιστα δευτερόλεπτα. Δεν το αντέχω.

Γιατί...γιατί να γεννηθούμε αφου είναι να πεθάνουμε????? γιατί μας το κανε αυτό?????

gademissa