6 Jun 2009

Τα κεφάλια μέσα (από Δευτέρα)

Ας το πούμε αλλιώς...
Τι διακυβεύεται στις εκλογές?
Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτό που διακυβεύεται είναι οι θέσεις μερικών.
Σε άλλες εποχές παιζόντουσαν και οι θέσεις πολλών δημοσίων υπαλλήλων, τώρα όχι, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα.

Πόσοι είναι αυτοί οι «μερικοί»?
Από τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς, μέχρι και το προσωπικό των υπουργείων.
Και όχι όλο το προσωπικό. Μόνο οι «κολλητοί» και οι έχοντες και κατέχοντες υψηλόβαθμες θέσεις.
Μετά είναι οι πρόεδροι-διευθυντές των ΔΕΚΟ
Πρόεδροι Νοσοκομείων και λοιπών ευαγών ιδρυμάτων.

Τέλος είναι οι διάφοροι επιχειρηματίες με και χωρίς εισαγωγικά.
Οι «κολλητοί των κολλητών» και πάει λέγοντας.
Και οι έχοντες βύσμα τους διάφορους βουλευτές.

Αυτοί είναι όλοι κι όλοι και αν ξέχασα κανέναν να με συμπαθάτε.

Κατά τα άλλα, δεν αλλάζει τίποτα.
Όπως δεν άλλαξε εδώ και κάμποσα χρόνια.
Από την ίδρυση του κράτους οι έχοντες «παρτίδες» με την εξουσία, την κάθε εξουσία, δεν διέφεραν σε τίποτα μεταξύ τους.
Όλοι τα κονόμαγαν και τα κονομάνε μέχρι σήμερα.
Μέχρι αύριο και μεθαύριο.

Για να είμαστε και ακόμα πιο σοβαροί θα μπορούσαμε να πάμε μέχρι και τους Αρχαίους Ελληνες και θα βρίσκαμε τα ίδια και τα ίδια.
(Διάβαζε απολογία του Σωκράτη)
Και μετά θα μπορούσαμε να πεταχτούμε και μέχρι το Βυζάντιο.
Και κει τα ίδια.
Οι έχοντες παρτίδες με τις εξουσίες κατείχαν και τη γη και τα χρυσά νομίσματα.

Μερικοί (όπως και γω πολλές φορές) περίμεναν και περιμένουν ακόμα «να αλλάξουν τα πράγματα»
Κακώς «μασάνε» τέτοιο παραμύθι.
Τα πράγματα δεν αλλάζουν (παρά μόνο για μερικούς όπως είπαμε)
Έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα είναι, μέχρι της καταστροφής τούτου του μάταιου κόσμου.
Αλλά και να άλλαζαν, ως προς τι θα άλλαζαν?
Αν όχι μόνο σε μερικά πρόσωπα?

Ας είμαστε σοβαροί λοιπόν.

Οι εκλογές δεν γίνονται για όλους.
Και ας ψηφίζουν όλοι.
Γίνονται για μερικούς, 1.000, 2.000, άντε 10.000 άτομα.
Αυτοί πρέπει να ενδιαφέρονται πιο κόμμα θα βγει και πιο θα κυβερνήσει.
Και αυτοί ενδιαφέρονται πραγματικά.
Εμείς οι υπόλοιποι, ψηφίζουμε κάθε 4 χρόνια και το παίζουμε «ισότιμοι» πολίτες.
Και αν «ενδιαφερόμαστε» μέχρι και να φανατίζονται μερικοί είναι από το πόσο έχουμε «ποτιστεί» από την έντεχνη παρουσίαση του «θέματος» από τα κανάλια τώρα και από τις εφημερίδες πριν κάμποσα χρόνια.
Όπως φανατιζόμαστε για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.
Και αυτός ο φανατισμός εξυπηρετεί «μερικούς» του αθλητικού κατεστημένου.

Αφήστε λοιπόν τους ανθρώπους να κάνουνε τη δουλειά τους και μην κάνετε όρεξη για τίποτα πλέον αυτού.
Και ετοιμαστείτε...
Από Δευτέρα (από Τρίτη για τους δημόσιους) τα κεφάλια μέσα και στο μεροκάματο για την επιβίωση.


Καλή σας νύχτα.






araxtos & τα κεφάλια μέσα συμπολίτες (και πατριώτες)

2 comments:

An-Lu said...

Μεταξύ μας, το όλο σύστημα δεν είναι καν δημοκρατία κι ας αποκαλείται έτσι...

araxtos said...

Βέβαια δεν είναι.
Την κυβέρνηση την θέλει το 15%!
των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.

(θα κάνω ένα ποστ μ αυτό το θέμα)