10 Aug 2010

Τα υπαρξιακά προβλήματα της χουχούς

Νάτη πάλι η χουχού με τον ποκοπίκο
σε νέες περιπέτειες...
Ας παρακολουθήσουμε με τι ευχάριστα θέματα ασχολούνται τώρα μια που έχουμε καιρό να τους δούμε.

***

-Ποκοπίκο...θα πεθάνεις και συ?
-Ορίστε?
-Λέω...θάρθει κάποια στιγμή που θα πεθάνεις?
-Ε...όπως όλος ο κόσμος...
-Ποκοπίκο δεν θέλω να πεθάνεις...ούτε να το σκεφτώ δεν μπορώ
-Καλά...μην το σκέφτεσαι τότε
-Δεν μπορώ ποκοπίκο μου...κόλλησε το μυαλό μου...άκου θα πεθάνει και ο ποκοπικάκος μου...
-Και τι θες να κάνουμε ρε χουχού? αφού έτσι είναι η ζωή
-Δεν είναι έτσι η ζωή ποκοπικάκο μου...ο θάνατος είναι έτσι. Η ζωή είναι ωραία. Δες το ποταμάκι...δες τα ζαρκάδια...δες...
-Και αυτά θα πεθάνουνε κάποια μέρα...για να μη σου πω πολύ σύντομα...
-Δες τις μπεκάτσες...
-Όπα...άσε τις μπεκάτσες ήσυχες. Μη μου θυμίζεις κάτι παλιά με μπεκατσοκυνηγούς.
-Ποκοπίκο...κάτι πρέπει να κάνω...τι να κάνω για να μην πεθάνεις?
-Τίποτα, άσε τα πράγματα να έρθουν όπως έρθουν. Ο Θεός τα κανονίζει αυτά.
-Και ο Θεός σκοτώνει τους ανθρώπους?
-Ε, Θεός είναι ότι θέλει κάνει
-Πρέπει να βρω το Μάγο* γρήγορα. Ποκοπίκο πάμε αμέσως στο Μάγο να μας πει τι να κάνουμε.
-Άσε τις βλακείες ρε χουχού. Τι να μας πει ο Μάγος? αυτά είναι στάνταρ, δεν σηκώνουνε σαχλαμάρες.
-Πάμε ποκοπίκο, έλα

****

Τι να κάνει και ο φίλος μας ο ποκοπίκο...άμα η γυναίκα επιμένει σε κάτι...άντε καθάρισε

***

-Γεια σου Μάγε, τι κάνεις καλά? άκου να σου πω ένα πρόβλημα...
-Για κάτσε δεσποινίς χουχού...τι βιασύνη είναι αυτή...περάστε πρώτα στην καλύβα μου...καθίστε. Τι θα πάρετε παιδιά?
-Εγώ δεν θέλω τίποτα.
-Εσύ ποκοπίκο?
-Τι έχεις Μάγε? από τι μπορώ να διαλέξω?
-Έχω νερό από την πηγή, νερό από το ποτάμι, και νερό από την ΕΥΔΑΠ το οποίο δεν σου συστήνω.
-Καμιά κόκα κόλα έχεις?
-Για να δω...όχι ποκοπίκο...τις ήπια όλες, είχα και light και zero...δεν έχει μείνει τίποτα. Θες να πάω εδώ δίπλα στο περίπτερο να σου πάρω?
-Εσύ Μάγε? ολόκληρος Μάγος και να πας στο περίπτερο? με τίποτα...να πάω εγώ το πολύ πολύ...
-Βλέπεις ποκοπίκο? γι αυτό είμαι Μάγος εγώ και συ απλός πολίτης...μου στερείς τη χαρά να σου προσφέρω κάτι...όμως, εγώ θα πάω...περιμένετε λίγο δεν αργώ...

***

-Βλέπετε ψωνίζω από το περίπτερο για να μην παίρνω πολλές γιατί όσες και να πάρω...την άλλη μέρα δεν υπάρχει τίποτα. Πάρε ποκοπίκο κόκα light πάρε χουχού μια πορτοκαλάδα...για πες μου τώρα χουχού, τι σε βασανίζει...αργά να μιλάς για να σε καταλαβαίνω...
-Μάγε...φοβάμαι...το θάνατο. Είναι δίκαιο να πεθαίνουμε? όχι ρωτάω...είναι δίκαιο?
-Χμμμ. Παλιό το πρόβλημα δεσποινίς. Πως σούρθε τώρα? Αυτό συμβαίνει από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι άνθρωποι πεθαίνουν όπως και τα ζώα, όπως και τα πάντα.
Τίποτα δεν μένει παντοτινά. ακόμα και η γη θα πεθάνει. Ακόμα και το σύμπαν, όλα.
-Τι λες Μάγε? ακόμα και η γη? και το σύμπαν? θα πάψει κάποια στιγμή να υπάρχει?
-Ναι. Έτσι είναι
-Δεν μου απάντησες όμως...είναι δίκαιο αυτό?
-Δεν τίθεται έτσι το ερώτημα δεσποινίς. Τι πάει να πει αν είναι δίκαιο ή άδικο...έτσι είναι και πάει και τελείωσε. Πρέπει να προσαρμοσθείς...πρέπει να το δεχτείς.
-Δεν το δέχομαι Μάγε. Όσο σκέφτομαι ότι θα πεθάνει ο ποκοπικάκος μου...τρελαίνομαι...
-Εσύ τι λες ποκοπίκο?
-Εγώ λέω να πάω στην καλύβα μου να τελειώσω ένα ποστ που άφησα στη μέση Μάγε...με έχει τρελάνει η χουχού σήμερα...
-Λοιπόν...άκου χουχού...αν δεν υπήρχε ο θάνατος δεν θα ζούσες εσύ σήμερα.
Θα ζούσε ακόμα ο Αδάμ και η Εύα και τόσα δις...το φαντάζεσαι πόσα δις άνθρωποι έχουν πεθάνει? φαντάζεσαι να ζούσαν όλοι αυτοί σήμερα? δεν θα χώραγες ούτε να κουνηθείς στο δρόμο...άσε που οι τροφές δεν θα έφταναν ούτε για ζήτω...Το λοιπόν χουχού...ή θα γινόταν αυτό ή δεν θα γεννάγαν. θα τους είχε στειρώσει ο Θεός.
Οπότε δεν θα υπήρχε το σεξ...
-Δεν θα υπήρχε το σεξ? αλήθεια αυτό δεν το είχα σκεφτεί
-Βλέπεις χουχού? ο Θεός τα πάντα εν σοφία εποίησε.
-Ναι ρε Μάγε...συγνώμη...κύριε Μάγε...όλα καλά είναι αυτά...αλλά...εγώ τον θέλω τον ποκοπίκο...δεν θέλω να τον χάσω...
-Και που ξέρεις δεσποινίς ότι θα τον χάσεις? μπορεί να πεθάνεις εσύ πρώτα!
-!!!! Ούτε αυτό το είχα σκεφτεί...
-Και εκτός αυτού...ο ποκοπίκος καλός είναι τώρα...αλλά σκέψου όταν θα τον παντρευτείς...σκέψου όταν θα γεράσει...όταν θα έχει άσπρα μαλλιά σαν τα δικά μου...θα τον θέλεις και τότε τόσο πολύ?
-Δεν ξέρω αν θα τον παντρευτώ, πρώτον αυτό και δεύτερον...γιατί να μην τον θέλω?
-Εδώ λοιπόν πρέπει να σου πω και το άλλο...ο θάνατος δεν έρχεται σε μια μέρα, σε μια στιγμή όπως νομίζεις. Κάθε μέρα πεθαίνει ο άνθρωπος χουχού μου. Όπως και όλα...τα πάντα όπως είπαμε. Κάθε πρωί που ξυπνάς, έχει πεθάνει και ένα μικρό, έστω, κομμάτι σου. Το αντίστοιχο κομμάτι της ζωής σου.
Εκτός από τον βίαιο θάνατο βέβαια. Ομως ο βίαιος θάνατος και ο θάνατος από αρρώστιες είναι στο χέρι μας να τους αποτρέψουμε. Αυτό δεν το αποφασίζει κανένας Θεός. Αυτό το αποφασίζει ο άνθρωπος και παίρνει στο λαιμό του και τα ζώα...






araxtos & υπαρξιακά
*ο Μάγος της ζούγκλας

4 comments:

ViSta said...

Πολύ ενδιαφέρον... με έβαλε σε σκέψεις... ειδικά το τελευταίο "...Κάθε μέρα πεθαίνει ο άνθρωπος χουχού μου. Όπως και όλα...τα πάντα όπως είπαμε. Κάθε πρωί που ξυπνάς, έχει πεθάνει και ένα μικρό, έστω, κομμάτι σου. Το αντίστοιχο κομμάτι της ζωής σου."

Χαιρετίσματα και χαίρομαι που σε ξαναβρήκα :)

araxtos said...

Γεια σου vista...
Ο Μάγος τα λέει αυτά...

Και γω χαίρομαι που σε "ξαναβλέπω" :)

ViSta said...
This comment has been removed by the author.
ViSta said...

Αχ ναι... ο μάγος... πολύ σοφός ακούγεται... χαιρετίσματα :)