12 Oct 2006

Θα βρω μολύβι που να γράφει

.


Θέλω να γράψω ένα ποίημα για αγάπη
μα τι να κάνω που δεν γράφει το στυλό
βάζω τα πλήκτρα να δηλώσουνε πως είμαι
και γω φτιαγμένος από χώμα και πηλό

Μα κείνα γράφουν ότι θέλουν, δεν ρωτάνε
όλο για χρήμα, για χαρτιά, λογαριασμούς
έγινε πόλεμος, και τα παιδιά πεινάνε
όλο μου γράφουν για αρρώστιες και σεισμούς

Θέλω να γράψω ένα ποίημα και για σένα
για τα ματάκια σου τα δυό τα φωτεινά
μα το στυλό δεν γράφει ούτε λέξη
και στην οθόνη μου τα γράμματα στεγνά

Τα πλήκτρα γράφουν για πλημμύρες και για φόνους
για βιασμούς και θύματα πολλά
έγινε πόλεμος και τα παιδιά πεθαίνουν
και πουθενά δεν είν τα πράγματα καλά

Θα βρω μολύβι που θα γράφει όπως πρώτα
με στίχους τάλεγαν και βάζαν λουλουδάκια
έστελναν μήνυμα τα μάτια στις καρδιές τους
και τραγουδούσαν με τ αστέρια τα βραδάκια





araxtos

3 comments:

sofi-k said...

Περίεργο συναίσθημα,ε;
Κάποια στιγμή, όταν θα 'σαι έτοιμος, τότε κάτι θα γράψεις αυτό που θέλεις.
Μην τα παρατάς, αλλά και μην καταπιέζεσαι...

araxtos said...

Πίσω από τα ποιήματα
κρύβονται πολλά νοήματα

γεια σου sofi-k

ViSta said...

*********** (δεν θυμάμαι πλέον τις κατηγορίες αλλά τα αστεράκια ήταν θετικά, έτσι δεν είναι;)

Είναι θέμα μολυβιού τελικά; Μακάρι :-)