20 Apr 2007

Ξαφνικά!

.



Όλα γίνονται ξαφνικά. Τίποτα σιγά-σιγά

Και αν μου πεις ότι δεν είναι έτσι. Και αν μου πεις ότι σιγά-σιγά αλλάζουν όλα, θα σε πιστέψω.
Όμως, να με πιστέψεις και συ ότι έτσι τα αντιλαμβανόμαστε.
Και αφού έτσι, ξαφνικά, τα αντιλαμβανόμαστε, έτσι γίνονται.

Εγώ π.χ.
Ξαφνικά μεγάλωσα.
Ξαφνικά άλλαξε ο κόσμος και γω μαζί του.
Ξαφνικά κατάλαβα ότι εγκλωβίστηκα.
Που?
Παντού.
Ακόμα και στο blog.
Ξαφνικά ήρθε το αύριο που φανταζόμουνα.

Ξαφνικά θα αρρωστήσω και ξαφνικά θα πεθάνω.
Και μετά...ξαφνικά, θα πεθάνετε και σεις.
Αν όχι πριν από μένα.

Σε 100 χρόνια δεν θα υπάρχει κανένας από μας!

Σε αυτά τα blogs θα γράφουν άλλοι!
Στα σπίτια που μένουμε θα μένουν άλλοι!
Έρωτα θα κάνουν άλλοι. Άγνωστοι σε μας.

Βόμβες στο Λίβανο θα ρίχνουν άλλοι!
Ίσως και στο Ισραήλ, τότε.

Σε 100 χρόνια. Που στην ουσία δεν θα είναι 100 αλλά πολύ λιγότερα.
Αλλά ας πούμε 100

Θα έχουν πεθάνει οι γονείς σας.
Οι άνθρωποι που αγαπάτε.
Αυτό το χαριτωμένο ανιψάκι σας ή παιδί σας.
Θα έχει πεθάνει κι αυτό.

Όλα αυτά θα γίνουν σίγουρα.
Και μη νομίζετε πως είναι πολλά χρόνια τα 100

100 Πάσχα είναι. 100 Χριστούγεννα είναι.
25 τετραετίες είναι. 25 εκλογές.
25 Ολυμπιακοί. 25 Μουντιαλ.

Σιγά το πράμα.

Και σκεφτείτε...πριν τα 100...σε 8 Μουντιαλ...θα γίνετε όλοι συνταξιούχοι!
Θα σας πονάνε τα νεφρά σας. και η μέση σας.
Θα παίρνεται 8 διαφορετικά χάπια!
Αν με το καλό, φτάσετε εκεί.
Σε 8 Ολυμπιακούς!

Και σε 15 Ολυμπιακούς δεν θα ζήτε.
Τα 100 χρόνια που είπα τα είπα πολύ χουβαρνταλίδικα.
Έτσι για να μη σας στεναχωρήσω.

Και όλα αυτά θα γίνουν ξαφνικά.
Ξαφνικά θα τα συνειδητοποιήσετε. Από τη μια στιγμή στην άλλη.

Και τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν?
Να τρέξουμε στις παραλίες?
Να προλάβουμε να γλεντήσουμε?

Όχι. Γιατί να γλεντήσουμε?

Μήπως να προσευχηθούμε?
Να γίνουμε καλοί Χριστιανοί?
Να σώσουμε την ψυχή μας?

Ούτε!

Γιατί δεν υπάρχει παράδεισος και κόλαση.
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα.
Κενό.
Μηδέν.

Τότε?
Τι να κάνουμε, θα μου πείτε...
Και γω θα απαντήσω.

Να αντικρίζουμε την αλήθεια.
Να μην τη φοβόμαστε. Ο φόβος κρύβει τη ζωή.
Να την λέμε όπου μας δίνεται η ευκαιρία.
Δεν ζει κανείς περισσότερο με το να γλεντάει ή να προσεύχεται.
Ζει περισσότερο με το να ζει με την αλήθεια.
Ο χρόνος είναι σχετικός.

Όλα αυτά που έγραψα είναι αλήθειες.
Οι μόνες αλήθειες.
Και όμως πολλούς τους στεναχώρησα.
Γιατί?
Γιατί αποφεύγουν να τα σκέφτονται.
Και έτσι, αποφεύγουν και να ζουν.

Αν αυτά τα εντελώς αληθινά τα συνειδητοποιούσαμε όλοι...
Θα συνειδητοποιούσαμε και τον εαυτό μας.
Τότε θα ζούσαμε πραγματικά. Θα ζούσαμε εμείς και όχι τα ψέματα.

Αν τα λέγαμε ο ένας στον άλλον κάθε μέρα...
Αν αντί για καλημέρα του λέγαμε του αλλουνού...
«Καλό και γρήγορο θάνατο να έχεις»...
Και αυτός μας το ανταπέδιδε...

Δεν θα ενοχλούσαμε κανένα παιδί.
Δεν θα πετάγαμε βόμβες.
Δεν θα μαλώναμε καν
Δεν θα προσβάλαμε κανέναν.
Δεν θα λυσσάγαμε στα δικαστήρια.
Δεν θα βγάζαμε τα μάτια του άλλου.

Ούτε θα χτίζαμε τόσα τέρατα πάνω από το κεφάλι μας.
Ούτε θα φυλάγαμε τα λεφτά στις θυρίδες.
Θα ξέραμε ότι τίποτα απ όλα αυτά δεν μας ανήκει.
Και θα ξέραμε, το κυριότερο, ότι και τα παιδιά μας θα πεθάνουν. Και τα εγγόνια μας.

Αυτή είναι η μοίρα μας και κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει.

Γι αυτό λοιπόν και γω...σας χαιρετώ για σήμερα...

Καλό και γρήγορο θάνατο να έχετε.

Και μη φρικάρετε...
Είναι η καλύτερη ευχή που έχετε ακούσει ποτέ.





araxtos & μέσα στην αλήθεια βρίσκεται η ζωή

23 comments:

An-Lu said...

Όντως καλή ευχή...αλλά πόσοι μπορούν να την εκτιμήσουν;

axfotakis said...

Pisteuw oti mporoun na thn ektimhsoun 4 atoma

ellinida said...

Κοίτα, σε 100 χρόνια θα έχουν γίνει σκόνη και τα κοκκαλάκια μου.
Η ευχή είναι η καλύτερη που μπορώ να σκεφτώ. Καλό και γρήγορο θάνατο.
Ωστόσο ας έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερη ζωή μέχρι τότε. Ναι στην καλημέρα, το χαμόγελο και την καλοπέραση. Οι αλήθειες ούτως ή άλλως υπάρχουν μέσα μας, απλά θέλει υπομονή για το καλό το ψάρι.
Καλημέρα αραχτούλη.

gademissa said...

Πολύ καλή η ευχή σου Aραχτέ.

Θα ήθελα μόνο να συμπληρώσω ότι εύχομαι πρώτα να φτάσουμε όλοι μας τα .... (ει δυνατό)105 χρόνια, έχοντας όμως όσο το δυνατόν καλύτερη υγεία και σώας τας φρένας, και μετά να έχουμε έναν ήρεμο και ανώδυνο θάνατο
:-)

Katerina ante portas said...

Στην εκκλησία, μας το θυμίζουν σε κάθε λειτουργία, (χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα ανεπαίσχυντα, ειρηνικά...), για τον ίδιο λόγο, αγαπητέ Αραχτέ, για να μη φρικάρουμε..
(Απ τα καλύτερα κείμενά σου)

AVRA said...

εχω βαλει οριο τα 70...μετα ενας καλος και γρηγορος θανατος ειναι οτι καλυτερο!!

τα φιλια μου αραχτε!

Katerina ante portas said...

Άραγε υπάρχουν όρια, μπορούμε να επηρεάσουμε το βιολογικό μας κύκλο; Σκεφτόμουνα τον Alex πάλι..

AVRA said...
This comment has been removed by the author.
AVRA said...

Κατερινα αυτο ειναι το προσδοκομενο.
Κατα τ' αλλα ποιος ξερει τι μας επιφυλλασει το αυριο?

araxtos said...

an-lu, τουλάχιστον 4 άτομα!

araxtos said...

axfotaki, ποιος είναι ο 4ος?

araxtos said...

Καλημέρα ellinis!

araxtos said...

gademissa.... :)

araxtos said...

Ευχαριστώ katerina :)

araxtos said...

avra, πολλα φιλιά και από μένα!

araxtos said...

katerina, δεν το είχα δει το blog.
Πολύ καλή ιδέα!

araxtos said...

Επειδή ήταν λίγο(!) βαρύ το ποστ, αφιερώνω σε όλους ένα χαρούμενο τραγουδάκι.

Θα το βρήτε στο profile μου

Katerina ante portas said...

Αγαπητέ μου αραχτέ γιατί πιστεύω ότι κρύβει άφατη λύπη αυτό σου το post, πένθος θα έλεγα..
Κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε, όπως τον κύκλο της ζωής, ας τον αποδεχθούμε, με κουράγιο και στωϊκότητα..
Με αγάπη

Μαύρος Γάτος said...

A ρε μεγάλε Αραχτέ...

Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών... ανώδυνα ανεπαίσχυντα ειρηνικά... αυ΄τ μου θύμισες.

araxtos said...

Γεια σου ρε μ. γάτε!

Μια χαρά τα λες.

Anonymous said...

Να πας απο εκεί που ήρθες μαλάκα ματεριαλιστή που θα μας πεις ότι μετά είναι το μηδέν.Ξέρω Ξέρω ο άνθρωπος προήλθε απο τους πίθηκους ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΕ.Néant να γίνεις εσύ ρε,έχουνε γίνει τόσες μα τόσες αναφορές για φαντάσματα,εμφάνιση συγγενικών προσώπων αλλά εσύ το χαβά σου.Αλλά δυστηχώς έτσι είναι ο άνθρωπος
Θέλει απτές αποδείξεις για τα πάντα και αυτό πηγάζει από την αντίληψή του ότι μπορεί να καταλάβει τα πάντα απο μόνος του ενώ είναι ένα τίποτα στη πραγματικότητα.

araxtos said...

anonyme
Αν το "σκέφτομαι άρα υπάρχω" είναι σωστό....εσύ δεν υπάρχεις, γιατί δεν σκέφτεσε.
Μασημένες τροφές καταναλώνεις.

Και κάτι άλλο
η "πραγματικότητα" είναι αυτό που καταλαβαίνω. Καλώς ή κακώς, αυτό είναι.

fei said...

συμφωνω στην ευχη σου
διαφωνω σε κατι αλλο
δεν ειναι τοσο αληθινο αυτο που λες
ειναι περισσοτερο κυνικο.
και επειδη την κριση σου αυτην την εχω παθει και εγω μου φαινεται τωρα που ξεφυγα λιγακι υπερβολικη


fei & κυνισμος